Śniło mi się, że obudziłem się rano, włączyłem odbiornik i usłyszałem Program 3 Polskiego Radia. Z głośnika płynęły kojące moje – radiosłuchacza – ucho dżingle. Te same, których stacja dopracowała się przez lata swej świetności, te same, o których pamięć starali się zatrzeć "reformatorzy" Trójki. Serwisy czytane były bez zagłuszającego je podkładu muzycznego, a prowadzący audycje mówili do słuchacza, a nie "sobie a muzom". Zapraszający do reklamy Głos nie strzelał z głośnika jak z karabinu maszynowego.

Przebudzenie 2 kwietnia sprowadziło mnie na ziemię. Okazuje się, że obecnej dyrekcji PR3 bliżej jest do standardów narzuconych przez niszczycieli Stacji, niż do poziomu wypracowanego przez lata rozwoju Trójki, poziomu, jakiego oczekują słuchacze (kto słuchał pierwszokwietniowych rozmów telefonicznych, ten wie).

Jeśli wspaniały program miał sprawić słuchaczom przyjemność w dzień jubileuszu, to czym w takim razie miałby być powrót do marnego standardu z czasów ekipy Laskowskiego już w dniu następnym? Po co jedliśmy tę żabę? Gdyby nie ona, myślałbym – naiwny – że się porządnego programu zrobić, po prostu, nie da, że nie ma kim. A tak? Że się nie chce.

Dziś rano, po ciężkiej chorobie zmarł Janusz “Kosa” Kosiński. Monika Makowska na stronach Trójki pisze: „Nie mieliśmy z Nim kontaktu od ponad 2 tygodni, kiedy zasłabł i stracił przytomność. Cały czas mieliśmy nadzieję, że powróci na korytarze przy Myśliwieckiej ze swoim szybkim krokiem, żywiołowością i serdecznością... Że będzie szukał klucza do pokoju 26, biegał z taśmami i płytami między studiami nagraniowymi... Że spotkamy się w bufecie przy stoliku i porozmawiamy o Trójce, o telewizji i planowanych audycjach czy koncertach.”
Nam zaś, słuchaczom, tych starych, trącących myszką, niejednokrotnie trzeszczących przebojów nikt już tak nie odkurzy. Odchodzi kolejna legenda radia. Żegnaj Kosa.

Dzisiaj mamy dzień wyjątkowy. 45 lat temu na antenie Polskiego Radia zadebiutował Piotr Kaczkowski. Przez te lata był dla słuchaczy przewodnikiem po nieodgadnionym świecie muzyki “różnej i różniastej”, prezenterem, odkrywcą muzycznych talentów. Słowem, stał się osobowością radiową gromadząc przy głośnikach rzesze swoich fanów.
Redakcja składa jubilatowi najserdeczniejsze życzenia jeszcze wielu lat przed radiowym sitkiem.

Wczorajsza Gazeta Wyborcza piórem Agnieszki Kublik opisuje pełne poświęcenia działania władz publicznego radia w obronie jednego z członków zarządu Polskiego Radia SA – Jerzego Targalskiego. Przypominamy, że prezes Jerzy Targalski zasłynął z wyjątkowo niegodziwego traktowania pracowników P.R. SA, a kobiet zwłaszcza, co opisywał w kwietniu ubiegłego roku ten sam dziennik w artykule Wokół widzę same stare kobiety!

14 listopada 2007 roku zmarł Jan Kaczmarek. Artysta kabaretowy, tekściarz. Współtwórca wrocławskiego kabaretu "Elita", autor i wykonawca magazynu rozrywkowego "Studio 202". Na antenie Programu 3 Polskiego Radia pojawił się po raz pierwszy w Ilustrowanym Tygodniku Rozrywkowym. Później współtworzył w Trójce magazyn "60 minut na godzinę", a ostatnio "Zsyp" w I Programie Polskiego Radia. Zapamiętamy Go, jako autora takich piosenek jak "Kurna chata", "Polskie Strzechy" - czyli "Nie angielskie, nie kreolskie", "Zerowy bilans czyli Pero, pero", "Czego się boisz głupia", "Do serca przytul psa" czy "Ballada o mleczarzu" oraz jako nieustannie wdzięcznego na parapecie pacjenta młodej lekarki.

Jeszcze nie ostygły protokoły PKW, a już na korytarzach radiowych wrze. Fama głosi, że idą zmiany. Krzysztofa Czabańskiego zastąpić ma Rafał Jurkowlaniec, przyjaciel Grzegorza Schetyny. I ta zmiana nas nie dziwi. Niestety, mówi się również o zmianie na stanowisku dyrektora Trójki. Tę zaszczytną funkcję ma objąć... Magda, "pani pierwszej to powiem", Jethon, znana orędowniczka zagłady (alias "reformy") programu z czasów niechlubnej pamięci dyrektora Laskowskiego. Strach się bać. Czyżby trzeba było wracać na barykadę?

Dyrektor Krzysztof Skowroński postanowił na wieczność utrwalić się w pamięci słuchaczy Trójki. Od poniedziałku będą nam o stacji przypominały nowe sygnały dźwiękowe – tzw. dżingle. Dyrektor Skowroński miał do wyboru dwie drogi – albo pozostawić koszmarki autorstwa niesławnej ekipy Smolar(*) /Siezieniewski(*) /Laskowski(*), albo wrócić do tradycyjnej oprawy muzycznej stacji. Choć decyzja powrotu do najstarszych linerów zależała już, ponoć, od jednego podpisu, Krzysztof Skowroński wybrał trzecią drogę i od poniedziałku mają nam towarzyszyć dżingle zupełnie nowe, choć autorstwa tej samej ekipy, co te najstarsze. Jakie będą, posłuchamy, choć jedno jest już pewne – z tą częścią tradycji Trójki się pożegnamy definitywnie.

____________
*) tutaj redakcja spluwa przez lewe ramię

I to już wiadomość pewna. Program Gitarą i Piórem, poczynając od 10 października 2007, będzie nadawany w środy, po serwisie informacyjnym o godzinie 23:00 (czyli ok. 23:07).

Wiadomość częściowo dobra: jak w ostatniej audycji (24 września) poinformowała Teresa Drozda program Gitarą i Piórem wraca do dziennej ramówki. Będzie nadawany w środy o godzinie 23:05. Jeszcze nie wiadomo, czy stanie się to już 3., czy dopiero 10. października. A wiadomość jest częściowo dobra, bo spotkania z muzyką prezentowaną przez Janusza Deblessema i – ostatnio – Teresę Drozdę, ulegają skróceniu do godziny. Jeśli jednak weźmie się pod uwagę fakt, że program w dotychczasowej formule musiał dzielić się miejscem z audycjami Wojciecha Ossowskiego i okazjonalnymi blokami "okołopełniowymi", to nie jest aż tak źle.

We wtorek 31 lipca na antenie Programu 3 spotkali się po raz ostatni Piotr Baron i Marek Niedźwiecki. Było smutno i łzawo. Zapraszamy do zapoznania się z tym materiałem: Pożegnanie Marka Niedźwieckiego

Po 25 latach współpracy Marek Niedźwiecki opuszcza progi rozgłośni przy ulicy Myśliwieckiej. Zasili szeregi twórców Radia Złote Przeboje. Jak mówi Gazecie Wyborczej: “Przejście do Radia Złote Przeboje to dla mnie duża, życiowa zmiana. Z hasłem 'złote przeboje' kojarzy mi się cała moja młodość. Lata 60., 70., 80. to najpiękniejszy czas mojego życia. Naturalnie więc przechodzę do radia, które gra taką muzykę. Będę mógł ją przypominać sobie i moim słuchaczom, wspominać młodość mojego pokolenia. To właśnie chcę robić.”
Widać, Markowi „nie mam nic do powiedzenia” Niedźwieckiemu bardziej po drodze jest z – jeszcze do niedawna – psujem Programu 3, niejakim Adamem OMC magistrem Fijałkowskim, który dzisiaj odpowiada za oblicze muzyczne stacji z Grupy Agory.

OMC mgr Adam Fijałkowski, odpowiedzialny za zniszczenie Programu 3 PR, ostatnio niszczyciel Radia BIS odchodzi z Polskiego Radia.
Więcej w: Press.

Dzisiaj, w wieku 71 lat odszedł Jan Tadeusz Stanisławski. Zadebiutował w słynnym Studenckim Teatrze Satyryków. Występował w kabarecie Pod Egidą i w Kabareciku Olgi Lipińskiej. W Trójce współtwórca ITR - Ilustrowanego Tygodnika Rozrywkowego. Autor słynnych felietonów radiowych "O wyższości świąt Bożego Narodzenia nad świętami Wielkiej Nocy" oraz telewizyjnych z cyku "Zezem". W stanie wojennym, nie mogąc zarobić w kraju występował wśród polonii w Chicago, także w polonijnym radiu i telewizji.

Wojtek Orliński na swym blogu publikuje ostatni odcinek Młodej lekarki. Niniejszym Ewa Szumańska, żołnierz Kedywu AK została skutecznie zlustrowana. Cytując autorkę:
“- Mamy mamy, pani doktór, towarzysz sekretarz Marcin Wolski jak tylko odnalazł swój stary gabinet w którym sekretarzował POP PZPR za komuny, wzruszył się okrutnie, kazał odnowić, wydrukować nową papeterię i zasiada teraz jako POP PiS.
- Medycyna niestety jest wobec tego przypadku bezradna - powiedziałam zachowując ton adekwatnej powagi.
- Medycyna może i tak, ale my nie - zarechotał pacjęt - My musimy panią doktór zmusić do zlustrowania, żeby wykształciuchy się nie śmiały, że w radiu zostały już tylko stare komuchy jak Wolski, Czabański czy Targalski...”

Ewa Szumańska, znana wykształciuchom słuchającym radiowej "Trójki" jako Młoda Lekarka, znika z anteny publicznego radia. Odmówiła wypełnienia oświadczenia lustracyjnego, a prezes Krzysztof Czabański zapowiedział, że kto tego nie zrobi, traci pracę w radiu - informuje dzisiejsze wydanie Gazety wyborczej

“Trójka odzyskuje dawną potęgę, nabrała wiatru w żagle” – pisze w 14 numerze tygodnika "Wprost" Krzysztof Skowroński.

Dalej czytamy: “Kiedy dziewięć miesięcy temu przekroczyłem próg Trójki i wszedłem do budynku przy ulicy Myśliwieckiej, opanowała mnie wewnętrzna euforia. Nagle poczułem magię miejsca, jego historię i potęgę. I przez te dziewięć miesięcy ani razu nie zwątpiłem. Wiem, że mam zaszczyt być redaktorem naczelnym największego i najlepszego radia w Polsce. Radia, którego potencjał wielokrotnie przerasta wszystkie inne stacje. Siłą Trójki jest jej zespół, jego osobowości, unikalne doświadczenie, bogactwem zaś historia zapisana w tysiącach godzin radiowych audycji.Dziewięć miesięcy temu wyobraziłem sobie, że Trójka jest wielkim okrętem, który przez całe lata nie mógł wyjść z portu (lub latającym słoniem, którego chciano wystawić w wyścigach koni). Postawiłem więc sobie jedno zadanie: wyprowadzić Trójkę na pełne morze i pokazać jej możliwości...”

Dziennik, zauważając jubileusz Trójki, publikuje wywiad z Wojciechem Mannem. Na pytanie: “No dobrze, na czym w takim razie polega wyjątkowość III Programu Polskiego Radia?” Wojciech Mann odpowiada: “Nie wiem. To są jakieś czary. To wyjątkowość ludzi, którzy tu pracują, ale też słuchaczy, którzy rozumieli i rozumieją, że radio to nie tylko podawanie godziny oraz zapowiadanie i puszczanie najpopularniejszych piosenek. To wszystko składa się na legendę tego radia.”

Wśród laureatów tegorocznych nagród imienia Dariusza Fikusa, przyznawanych przez redakcję dziennika Rzeczpospolita, znalazł się Krzysztof Skowroński. Dyrektor Programu 3 Polskiego Radia otrzymał laur w kategorii wydawca.
Krzysztof Skowroński dołączył do grupy takich sław dziennikarskich (a nie sposób tu wymienić wszystkich – przepraszamy) jak: Maria Wiernikowska, Jerzy Pomianowski, Ryszard Kapuściński czy Jerzy Baczyński.
Redakcja składa nagrodzonemu serdeczne gratulacje.

Zmarł Tadeusz Nalepa. Urodził się 26 sierpnia 1943 roku w Rzeszowie. Kompozytor, gitarzysta, wokalista i tekściarz. Założyciel zespołów Blackout i Breakout. Występował również z Izabelą Trojanowską i formacją Dżem. Autor muzyki filmowej.

“(...) Na dyrektorskim stanowisku (Krzysztof Skowroński - przyp. red.) zastąpił Witolda Laskowskiego, którego rządy w Trójce stały się dla jej fanów synonimem zagłady. To on zmienił inteligencką stację w niemal komercyjne radio z playlistą, esemesowymi konkursami i powtarzanymi nachalnie dżinglami. 'Unowocześnienie' Trójki miało odmłodzić słuchaczy i zatamować spadek udziałów w rynku. Udział udało się podnieść zaledwie o jeden punkt procentowy, za to ludzie, którzy kochali rozgłośnię za jej niepowtarzalność, wpadli w szał. Słali listy protestacyjne, urządzali symboliczne pogrzeby i przechrzcili Trójkę na 'Trujkę'” - pisze w najnowszym wydaniu Newsweeka Jacek Romanowicz. Na razie zapraszamy do lektury artykułu w Newsweeku, całość udostępnimy w niedługim czasie.

W piątek, 12 stycznia br. odbyło się spotkanie grupy słuchaczy z Dyrektorem Programu 3 – Krzysztofem Skowrońskim. W spotkaniu udział wzięli: Joanna Grochowska, Lech Zubilewicz, Alicja Baranowska, Szaman i redakcja niniejszej strony. Przedstawiamy tekst będący relacją jednej z uczestniczek tego spotkania.

Oj, dzieje się! Internetowe strony gazety Metro przynoszą kolejny, interesujący tekst. Czytamy: “Oprócz ramówki, która nawiązuje do najlepszych czasów "Trójki", na Myśliwiecką wraca również dawna atmosfera.
- Staramy się - zapewnia Grzegorz Wassowski. A jak on się postara, to nie może się nie udać.”
Redakcja trzyma kciuki i pragnie zauważyć, że nazwisko "Wasowski" pisze się przez jedno "s".

Z reporterskiego obowiązku odnotowujemy przygotowanie nowych stron internetowych Programu 3. Równocześnie chcielibyśmy przypomnieć panu dyrektorowi Skowrońskiemu, że nasz ukochany program posiadał kiedyś oryginalne i najbardziej rozpoznawalne logo wśród wszystkich polskich stacji radiowych. Aż żal, by poszło w zapomnienie, zastąpione obecną tarczą strzelniczą.

Krakowski Dziennik Polski publikuje wywiad z Krzysztofem Skowrońskim...

Artur Andrus wspominając swoją pracę w Programie 3 P.R. mówi: “Myśmy po prostu się dobrze tym radiem bawili. Może dlatego tak nam wychodziło.” Tezą przytaczanego artykułu jest, że “stare wróciło”. Czy aby na pewno?
Zapraszamy państwa do lektury artykułu który pojawił się w najnowszym wydaniu Tygodnika Powszechnego.