|
Celem działania Polskiego Radia SA, jako instytucji publicznej finansowanej głównie ze środków publicznych, tj. poprzez abonament, jest objęcie swoim oddziaływaniem możliwie wszystkich segmentów społeczeństwa. Przyjęty przez organy Spółki w 1998 roku dokument „Zarys oferty programowej Polskiego Radia SA” ustalał jako zasadę działania Polskiego Radia komplementarność czterech różnorodnych programów radiowych, wspomaganych przez Informacyjną Agencję Radiową oraz inne jednostki producenckie: Teatr Radiowy, Studio Reportażu i Dokumentu, Radiowe Centrum Kultury Ludowej i Naczelną Redakcję Programów Katolickich.
W latach minionych realizując zasadę komplementarności:
• przyjęto zadanie ewolucyjnego dostosowania Programu 1 w celu wzmocnienia jego informacyjnej i publicystycznej funkcji oraz stopniowego zwiększania atrakcyjności tego programu dla przedziału wiekowego 30-50 lat przy założeniu utrzymania popularności wśród starszych słuchaczy.
• przez dokonanie rozdziału anten Programu 2 i Radia BIS stworzono podstawę rozwoju i specjalizacji tych dwóch programów, ważnych dla narodowej kultury i edukacji młodzieży,
• przeprowadzono zmianę oferty Programu 3 celem jego skutecznego docierania do generacji 20. i 30-latków, którzy w ostatnich latach opuścili Trójkę na rzecz stacji komercyjnych.
Chociaż programy radiowe są formatowane ze względu na rozmaite kryteria demograficzno-społeczne, to podobnie jak we wszystkich innych radiofoniach, w tym publicznych, najbardziej istotnym kryterium jest wiek słuchaczy. To właśnie wiek słuchaczy przesądza o „brzmieniu” anteny, o kulturze medialnej rozgłośni, a w konsekwencji – o lojalności odbiorców, względnie jej braku, wobec „swojej” stacji. Różnice kulturowe między pokoleniami stały się tak duże, że skazaną na niepowodzenie byłaby próba nadawania wspólnego programu dla różnych generacji.
Dominantę wiekową poszczególnych anten ustalono w sposób następujący:
• Radio BIS – od 10 do 20 lat
• Program 3 – od 25 do 45 lat
• Program 1 – od 35 do 60 lat
• Program 2 – od 10 do 60 lat
|
 |
Strategia programowa Polskiego Radia w latach 2003-2006 zakłada, poprzez podniesienie jakości oferty programowej oraz dzięki poprawie tzw. zasięgu technicznego, zwiększanie udziału w rynku słuchalności radia czterech programów i uzyskanie do końca 2005 udziału:
• przez Program 1 – 20 %
• przez Program 2 – 2 %
• przez Program 3 – 10 %
• przez Radio BIS – 3 %
Realizacja strategii programowej doprowadzić ma do:
1. zakończenia realizacji zasady komplementarności czterech programów ogólnopolskich oraz Radia Polonia, wzbogaconych o specjalistyczne programy (kanały) tematyczne, takie jak obywatelskie Radio Parlament, tak by utworzyć wzajemnie uzupełniającą się strukturę programową, potencjalnie obejmując wszystkie segmenty polskiego społeczeństwa,
2. zapewnienia prawdziwie ogólnopolskiego zasięgu czterem programom PR SA w zakresie UKF-FM. Za priorytetowe w najbliższym czasie uznaje się zadanie wyposażenia Programu 1 w odpowiednio szczelną sieć nadajników,
3. stworzenia bazy organizacyjno-redakcyjnej i systematycznego rozbudowywania oferty multimedialnej, głównie internetowej, także utworzenia cyfrowych kanałów tematycznych przy wykorzystaniu istniejącego potencjału kadrowego i organizacyjnego,
4. skutecznego wypracowania zasad jak najściślejszego współdziałania programowego PR SA z Rozgłośniami Regionalnymi PR; w trudnych warunkach finansowych i konieczności wypracowania atrakcyjnych treści dla celów multimedalnych należy maksymalnie zacieśnić wspólne działania w celu osiągnięcia celów programowych poprzez efekt synergii rozmaitych form produkcji radiowej. W obecnej sytuacji prowadzenie polityki autarkicznej przez każdą z Rozgłośni i konieczność często nieskutecznego negocjowania współpracy, nie jest możliwe racjonalne spożytkowanie potencjału całej polskiej radiofonii publicznej. Co ważne, słabnąca pozycja Rozgłośni Regionalnych jeszcze się pogłębi po pojawieniu się radia cyfrowego, albowiem może nie znaleźć się dla nich w pierwszym rzędzie miejsce na powstających lokalnie multipleksach,
|
|
5. dokończenie – we współpracy z KRRiT oraz URTiP-em – przygotowań koncepcyjnych, formalno-prawnych, finansowych i technologicznych, do rozpoczęcia nadawania programów w technice cyfrowej oraz budowy specjalistycznych kanałów tematycznych, których realizacja powinna stać się możliwa w latach 2005-2008,
6. rozpoczęcia nadawania w technice cyfrowej DAB w największych miastach,
7. zapewnienia obecności wszystkich programów i kanałów tematycznych PR SA – na zasadzie must carry we wszystkich dostępnych formach technologicznych rozpowszechniania: analogowych, cyfrowych, satelitarnych, kablowych, szerokopasmowych, internetowych itp.,
8. operowania samodzielnie lub wraz z TVP SA własnym multipleksem cyfrowym.
Obecnie Polskie Radio SA nadaje na kilku antenach treściowo bogaty, niemniej często nie dość atrakcyjny program, dostosowany w formach wyrazu do potrzeb i wrażliwości potencjalnych słuchaczy, którzy satysfakcję znajdują w skali masowej w sektorze komercyjnym. Jest to o tyle groźne, że młodzież i w dużym stopniu 20., 30. i 40-latkowie, odrzucają obecną ofertę Polskiego Radia, nie nabierają nawyków słuchania radia publicznego o nieporównanie większej obecności różnorodnego słowa i znacznie spokojniejszej w brzmieniu muzyki niż to ma miejsce w przypadku stacji komercyjnych. Nie „ucząc” ich radia publicznego, nie wyrabiając potrzeb słuchania informacji, publicystyki, rozmów na ważne kwestie społeczne, polityczne i życiowe, czy reportaży i słuchowisk, większość z potencjalnych odbiorców utracić może na zawsze. Oznaczałoby to pogodzenie się z postępującą marginalizacją Polskiego Radia SA, tak jak to już w zasadzie nastąpiło w przypadku większości rozgłośni regionalnych.
Z powyższego wynikają rekomendacje dalszych działań o charakterze strategicznym dla działalności programowej Polskiego Radia.
B.Dob.
|
