Jeremi Przybora, znakomity aktor i pisarz, jedna z najważniejszych postaci polskiej estrady po II wojnie światowej, legendarny współtwórca "Kabaretu Starszych Panów" zmarł w nocy ze środy na czwartek. Miał 88 lat

"Przybora jest wspaniałym poetą operującym formą tradycyjną, ale jakże finezyjną i bogatą. Te piosenki pisane dla Jędrusik, Michnikowskiego czy Gołasa, te “pomidory – słoneczka zachodzące na zimowy stół” te małe magiczne utwory stanowią trwały dorobek polskiej kultury. Kształtowały i kształtują dobry smak." – mówił o nim Wojciech Młynarski

Jeremi Przybora był absolwentem sławnego warszawskiego gimnazjum Reja. Studiował na Akademii Nauk Politycznych, Uniwersytecie Warszawskim i w Szkole Głównej Handlowej. W roku 1937 wygrał konkurs na spikera radiowego i odtąd, z okupacyjną przerwą, pracował w Polskim Radiu: również we wrześniu 1939 roku i w czasie Powstania Warszawskiego.

W 1948 roku zaczął pisać teksty piosenek, a ułożenie muzyki do nich zaproponował znajomemu z radia matematykowi, elektroakustykowi, aktorowi, spikerowi i mechanikowi czyli Jerzemu Wasowskiemu, który nigdy wcześniej zawodowo nie komponował.

Razem stworzyli radiowy teatr satyry “Eterek” i zdobyli wielką popularność. Pod koniec lat 50. przenieśli się do telewizji, gdzie założyli Kabaret Starszych Panów: 16 premier w ciągu 8 lat.

Kabaret był i pozostał fenomenem: wykorzystał lub wykreował plejadę wybitnych aktorów (m.in. Irena Kwiatkowska, Kalina Jędrusik, Barbara Krafftówna, Edward Dziewoński, Wiesław Gołas, Wiesław Michnikowski, Mieczysław Czechowicz), wypracował niepowtarzalny typ satyry łączącej absurdalny komizm z lirycznym humorem. I odniósł niewiarygodny, jak na elitarny i wyrafinowany styl.

Po Kabarecie Przybora tworzył kolejne widowiska telewizyjne (m.in “Divertimento”, “Zimy żal”).

Przybora był pisarzem, poetą, reżyserem, aktorem, a nade wszystko niezrównanym gawędziarzem i uroczym, serdecznym kpiarzem.

W ostatnich latach skupił się na pisarstwie. Wydał trzy części niezwykle popularnych pamietników.